Homilie Raymond Vandoren door pastoor Theo Borgermans
Een eenvoudige en sterk sociaal bewogen priester, verknocht aan zijn familie, een echte volksvriend: dat was pastoor Raymond, waarvan wij vandaag, samen met zijn diepbeproefde familieleden en vele vrienden, gelovig afscheid nemen. In hem kwam Gods goedheid en zorg ons rakelings nabij. Onze God is immers geen wereldvreemde God maar een God die handelt in en door mensen.
Raymond stond als een echte Franciscus in het leven. Hij voelde zich erg verwant met deze figuur, sloot zich trouwens aan bij de Derde Orde van Sint-Franciscus en beleefde diens spiritualiteit metterdaad. Van Franciscus leerde hij ook het wandelen in de natuur, het bezingen van Gods liefde in koren allerhande, zijn vlotte omgang met mensen - kerkgangers of niet - én ook zijn bewuste keuze voor een eenvoudige levensstijl.
Onverdroten heeft hij zich als priester meer dan zestig jaar ingezet: als leraar in Tienen, als onderpastoor in Pamel, Huldenberg en Tervuren, 31 jaar lang als pastoor van zijn geliefde Everberg en na zijn pensionering meer dan tien jaar als hulppriester in Erps-Kwerps.
"Dienen" was en bleef het devies van pastoor Raymond. Tot de laatste dagen van zijn leven konden ouderen, eenzamen en zieken op hem rekenen. Pastoor Raymond ging net als Jezus, zijn grote leermeester, al weldoende rond.
Pastoor Raymond heeft voor vele mensen en voor vele verenigingen heel veel betekend. Hij was streng voor zichzelf maar erg mild voor anderen. Onder meer als scoutsaalmoezenier heeft hij veel van zijn idealisme doorgegeven.
De figuur van Jezus van Nazareth was voor pastoor Raymond de figuur waar alles rond draaide. Gebed en actie hoorden voor hem wezenlijk bij elkaar en beter dan wie ook had Pastoor Raymond de voorkeursliefde van Jezus voor kleinen en zwakken, zieken, armen en uitgestotenen begrepen. Hij maakte er als priester zijn levenswerk van. Voor dit werk moeten we de Heer dankbaar zijn.
Onverwacht, maar niet onvoorbereid is pastoor Raymond ons ontvallen. Vorige week was hij nog op retraite. Zondag - de dag van zijn overlijden - droeg hij nog de Mis op en deelde hij nog communie uit aan de zieken. Later op de dag ondernam hij zijn laatste fietstocht .. naar de Heer, om er voor altijd gelukkig te zijn.
Pastoor Raymond laat ons allen een rijke erfenis na. Hij herinnert ons aan onze opdracht als christen om net als Jezus al weldoende rond te gaan en oog te hebben voor kleinen, zieken en mensen aan de rand.
Moge de Heer dit rijke priesterleven tot voltooiing brengen. Daarvoor willen we bidden in deze viering. Met Sint- Paulus mag pastoor Raymond zeggen: "Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop voleind, mij wacht de kroon van de gerechtigheid". Amen.