TUSSEN HEKS EN HEILIGE

   We willen wel vrede,
   maar zijn vaak onmachtig om een dialoog aan te gaan met anderen.
   We willen wel een gezonde samenleving,
   maar kunnen zo moeilijk onze auto ruilen voor de fiets.
   We willen wel van de wereld onze thuis maken,
   op voorwaarde dat ons eigen comfort behouden blijft.
   Iedereen spreekt over `vernieuwing'...
   Hoe houden we het vol?

   Ik wil wel die vrouw zijn die vriendelijk is en warm,
   maar voel me vaak eenzaam en koud.
   Ik wil wel die vrouw zijn die haar man bemint,
   maar beleef vaak onmacht in het mezelf geven aan hem.
   Ik wil wel die vrouw zijn die job en moederrol perfect combineert,
   maar ben vaak geprikkeld en moe.
   Ik wil wel die vrouw zijn die leeft vanuit haar kracht,
   maar ik voel me vaak leeg en uitgeput.
   Er wordt zoveel van mij verwacht.
   Tussen heks en heilige...
   Hoe hou ik het vol?

   In al deze tegenstellingen,
   zoeken naar harmonie en evenwicht?
   Misschien zullen we `vrouwenstreken' nodig hebben...

    Stel je eens voor dat je vanuit je vertellen over eenzaamheid,
    warmte mag ervaren.
    Stel je eens voor dat je vanuit het durven delen van je onmacht,
    je man bemint.
    Stel je eens voor dat je vanuit het besef dat `jij' niet alles `moet' doen.
    je job en moederrol combineert.
    Stel je eens voor dat je vanuit het tonen van je kwetsbaarheid,
    in je kracht kunt gaan staan.
    Stel je eens voor dat je vanuit die kracht,
    mag geloven dat er voor jou door Iemand wordt gezorgd.

    Stel je eens voor...

    Stel je eens voor
    dat we daar `vrouwenstreken' voor nodig hebben..,

    Leen Vermeire