Nu gaat Jan regelmatig naar Kongo met "Artsen zonder vakantie' (= dokters die zich in hun jaarlijkse verlof periode voor 3 à 4 weken willen inzetten in de arme landen). Laatst was Jan zo voor een maand in Kimpense (op 200 km van Kinsjasa). Ze nemen telkens heel wat instrumenten mee (soms recuperatie maar ook nieuw materiaal van allerlei giften) en ginder gaan ze de mensen opleiden om die instrumenten goed te kunnen gebruiken.

Begin  november vertrekt Jan terug, ditmaal naar Kikwit (op 500 km van de hoofdstad) met een ploeg van zeven man, o.a. met  de technieker Antoine Lion (Kerselarenstraat, Erps-Kwerps). Het wordt zeker geen plezierreis want in het regenseizoen is de hitte er ondraaglijk voor blanken. Voedsel en drank zijn er altijd een gevaar voor allerlei infecties. Waarom doet hij dat? De mensen zijn er zo vriendelijk en dankbaar, en de noden zo groot, zegt hij. Het is pijnlijk om zien hoe soms in minder dan een week tientallen kinderen er sterven, vooral door malaria en bij gebrek aan de nodige medicamenten. Ook heel wat jonge meisjes sterven een pijnlijke dood omdat ze veel te jong een kindje krijgen. Gelukkig zijn er daar nog enkele zwarte zusters om al dat lijden wat te verzachten. En met de hulp van ons materiaal kunnen ze er  wonderen doen.

Proficiat Jan. Het is formidabel. Doe nog lang zo voort.
...
Parochieblad 13 oktober 2004