Communiceren Brood
Het heeft geen naam.
Maar het smaakt naar mensen.
Hun lief en leed,
hun werken en hun zorgen,
het verdriet van gisteren
en de hoop op morgen
worden in dit brood geborgen.Beker
Er staat een beker klaar
en alle smaken van het leven
werden er in opgespaard.
De liefde der geliefden.
De tranen van bedroefden.
Wat zuur is en wat zoet.
Wat bitter is en goed.
Wat water en wat wijn.
Zo mag ik in de beker zijn.
Communiceren
Uit Jan Velthuyse : “Hij kan me nog meer vertellen”
Met een bruidspaar stel ik de liturgie samen voor de huwelijksmis. De man en de vrouw hebben een tafelgebed uitgezocht, want ze willen te communie. We lezen de instellingswoorden van de consecratie, van de heiliging, van het heel maken: "In de nacht dat Hij Zich overgaf..."Daar weet het bruidspaar alles van. Je geeft je aan elkaar over met ziel en lichaam. Je geeft je bloot. "In de nacht", in de tijd van stilte en rust, communiceer je met heel je wezen je liefde voor elkaar.
"Hij nam het brood... en zei: dit is Mijn lichaam." En daarna de wijn met de woorden: "Dit is Mijn bloed." Dit zijn woorden die stammen uit de joodse cultuur, waar niet in algemene termen wordt gesproken, maar veel beeldtaal wordt gebruikt. Er wordt niet gezegd: ik geef je mijn leven, maar er wordt gesproken van brood, dat het leven verbeeldt, en bloed dat de liefde verbeeldt. Samen vormen ze het liefdesleven.
Ik vertel het bruidspaar dat De Heer zegt: "Brood voor jullie gegeven, bloed voor jullie vergoten." Dat "voor jullie" hoort er wezenlijk bij. "Hij geeft Zichzelf met heel Zijn wezen zoals jullie je aan elkaar geven in volledige wederkerigheid. Het is liefdestaal... jullie eigen taal. De bruidegom zegt: Ik geef je mijn lichaam, mijn leven. De bruid antwoordt: ik geef je mijn bloed, mijn liefde. Jullie geven elkaar je leven. Daarom communiceren we met Hem en Hij met ons. Hij doet ons delen in Zijn Leven, opdat we (zullen) kunnen doen, wat Hij heeft voorgedaan."
De bruidegom - een man van gewicht! - reageert met: "Zo heb ik het nog nooit bekeken." En zij voegt eraan toe: "Ik had al zo'n gevoel dat ik persé te communie wilde gaan tijdens mijn huwelijksmis."
Op de dag van de bruiloft breekt de bruid het gezegende brood en deelt het met haar man. Die ontvangt daarna van de pastor de kelk. Hij geeft hem eerst aan zijn bruid. Zij drinkt uit de kelk en geeft hem terug aan haar man.
De pastor ontvangt en drinkt als laatste. "Eerst geven, dan nemen," leerden mijn ouders mij al. Gevend en ontvangend kijken bruid en bruidegom elkaar aan.
De mensen in de kerk waren stil geweest bij het ja-woord en de consecratie; nu zijn ze een derde keer stil, want dit is het hoogtepunt: het verbond van God met de mensen wordt gevierd in de communie.