Toespraak gehouden door Felix Dekelver,
Voorzitter van de Everbergse Verenigingsraad,
op zaterdag 18 mei 2005 te Everberg
ter gelegenheid van het
diamanten priesterschap van E.H. Raymond

Geachte jubilaris, heren medepastoor, Mevrouw de Prinses, Heer Burgemeester, Heren schepenen, beste familie, dames en Heren.

Toen mij enkele weken geleden gevraagd werd om hier een gelegenheidstoespraak te houden, was mijn eerste gedachte, oei, dit wordt een epistel van minstens 5 of 6 bladzijden.

Nadat er in de Kerk reeds zoveel mooie woorden van lof en dank uitgesproken werden, kan ik mij, als Voorzitter van de Verenigingsraad, hier beter beperken tot een kleine opsomming van de verwezenlijkingen van onze jubilaris, maar dan buiten de kerk, en meer bepaald in het verenigingsleven van Everberg.

Bijna onmiddellijk na zijn aanstelling stelde onze nieuwe, toen nog jonge pastoor vast dat er hier wel "Chirojongens" bestonden, maar dat er voor de meisjes weinig of niets bestond. Spoedig echter kwam door zijn toedoen daar verandering in, een afdeling "Chiromeisjes" werd opgericht, en enkele van die eerste leden en leidsters zijn hier zeker aanwezig.

Onze Raymond, want hij was ondertussen iemand van ons geworden, vond ook dat de oudere jeugd van Everberg zich best in eigen dorp kon vermaken en zo kwam de jeugdclub tot stand met een zeer toepasselijke naam, “Den Uyl” want hun eerste lokaal was de bovenverdieping van deze zaal. Later heeft U zich zeker meerdere malen geërgerd aan de jeugdclub, toen zij vanuit hun nieuw lokaal met keiharde muziek U het slapen belette. Maar ja de jeugd moest zich in eigen dorp kunnen vermaken. En elke medaille heeft een keerzijde.

Later was hij ook de grote bezieler en medeoprichter van "Ziekenzorg", de zorg voor de zieke en bejaarde lag Meneer Pastoor zeer nauw aan het hart. Trouw ging hij elke week zijn ronde van Leuven afwerken.

Van "Standaard Everberg" was hij een vurig en zeer trouw supporter, zelf zo trouw dat hij vergeten was dat er nog een doop was die zondagnamiddag!

De parochiezaal werd onder zijn impuls vergroot met de keuken en bijlokalen. Een kleine anekdote daarbij: ik heb mij laten wijsmaken dat de pastoor destijds met de schop en gans alleen de gracht heeft gegraven voor de riolering, het is misschien daarom dat ze niet altijd goed afloopt.

Dit beste mensen zijn enkele realisaties van onze pastoor in onze parochie en ik ben zeker nog een en andere verwezenlijking van onze pastoor vergeten.

Het woord "IK DIEN" voerde hij hoog in zijn vaandel.

Geachte jubilaris, de Everbergse verenigingen danken U voor dit alles en feliciteren U nogmaals van harte met de 60ste verjaardag van Uw priesterwijding.

Moge de Heer ervoor zorgen dat U nog vele jaren in goede gezondheid onder ons mag blijven.

EVERBERG VERGEET U NOOIT!